Strona główna › Lutnicy › Lutnicy z innych krajów › Matthias Dammann

Matthias Dammann

Matthias Dammann (ur. 1957) jest niemieckim lutnikiem budującym gitary klasyczne we wschodniej Bawarii, blisko granicy z Austrią. Pracuje tam od 1984 roku i jest uznawany za twórcę podwójnej płyty, zbudowanej po raz pierwszy w 1989 roku.

Znak rozpoznawczy: pierwsza gitara z podwójną płytą, zbudowana w 1989 roku, oraz trzy kolejne rodzaje rdzenia tej płyty: cedr (1989), Nomex (1995) i nieujawniony materiał zwany „Dammann 3.0” (2012).

KrajNiemcy
Urodzony1957
Pracowniawschodnia Bawaria, przy granicy z Austrią; według guitar-list.com Neuhaus am Inn
Lata pracyod 1984
Naukasamouk w lutnictwie; wcześniej gitarzysta i wykładowca we Frankfurcie
Instrumentygitary klasyczne z podwójną płytą, rzadziej z płytą litą
Gdzie kupić dziśnowe na zamówienie, z wieloletnim oczekiwaniem; używane u wyspecjalizowanych sprzedawców za granicą
Metryczka

Spis treści

  1. Życie
  2. Podwójna płyta
  3. Instrumenty
  4. Muzycy
  5. Na rynku
  6. Sporne szczegóły

Życie

Prawie wszystko, co wiadomo o życiu Dammanna, pochodzi od dwóch sprzedawców: Chrisa Kamena z Classic Guitars International (classicguitar.com), który bywał w jego pracowni, oraz niemiecko-amerykańskiego sklepu Siccas Guitars. Teksty Siccas są w części oparte na tekstach Kamena, więc ich zgodność nie jest w pełni niezależnym potwierdzeniem. Wywiadu z samym lutnikiem ani jego oficjalnej strony nie udało się znaleźć.

Dammann urodził się w 1957 roku; miejsca urodzenia źródła nie podają. Na gitarze klasycznej zaczął grać stosunkowo późno, pod koniec wieku nastoletniego, najpierw sam, potem na lekcjach prywatnych. Studiował w akademii muzycznej we Frankfurcie nad Menem i później wykładał tam grę na gitarze. Był więc najpierw gitarzystą, a dopiero potem lutnikiem. Według Kamena budowy gitar uczył się sam, a wcześniej próbował wymieniać płyty w gitarach fabrycznych i zmieniać średnicę otworu rezonansowego.

Za wzory uważał Antonia de Torresa, Daniela Friedericha, Roberta Rucka i Miguela Rodrígueza. Według Kamena sam grał na gitarze Friedericha z 1968 roku, a kształt główki do 1993 roku był hołdem dla tego lutnika; później wzorował go na gitarach Manuela Ramíreza i Dominga Esteso.

W 1984 roku opuścił Frankfurt i założył pracownię we wschodniej Bawarii. Według Kamena urządził ją w dawnej oborze przy wiejskim domu. Według Siccas i Kamena w 1988 roku zdobył Grand Prix międzynarodowego konkursu lutniczego Paris/ORTF (zob. Sporne szczegóły). W 1989 roku zbudował pierwszą gitarę z podwójną płytą. W 1993 roku Manuel Barrueco jako pierwszy gitarzysta światowej sławy zaczął grać publicznie na jego instrumencie. Pracował jeszcze co najmniej w 2017 roku: z tego roku pochodzi gitara, którą sprzedawał Kamen.

Podwójna płyta

Podwójna płyta (ang. double top, sandwich top) to płyta wierzchnia, czyli przednia ściana pudła gitary, pod strunami, złożona jak przekładaniec: dwie bardzo cienkie warstwy drewna są sklejone z lekkim rdzeniem pośrodku. Taka płyta ma być lekka, a przy tym sztywna. Według Kamena i guitar-list.com Dammann szukał takiego rozwiązania, bo nie był zadowolony z jakości drewna dostępnego na płyty.

RokRdzeń płytyUwagi
1989listewki cedrowe między dwiema cienkimi płytkami cedrowymipierwsza podwójna płyta; płyta w całości z drewna
1995Nomexod połowy roku; klejenie pod próżnią, by nie zwiększać masy (według Siccas)
2012materiał inny niż Nomextrzecie pokolenie, nieoficjalnie zwane „Dammann 3.0”; we wrześniu 2013 roku nazwy materiału nie ujawniono (według Kamena)
Trzy rodzaje rdzenia podwójnej płyty w gitarach Dammanna według Kamena, Siccas i guitar-list.com

Nomex to papier z aramidu, czyli wytrzymałego i niepalnego włókna sztucznego. Skleja się z niego siatkę drobnych sześciokątnych komórek, podobną do plastra miodu: bardzo lekką, a zarazem sztywną. Takiej siatki używa się w lotnictwie. Krąży przekonanie, że każda gitara Dammanna ma rdzeń z Nomeksu. Jest ono błędne: gitary z lat 1989–1995 mają rdzeń drewniany, a od 2012 roku lutnik stosuje inny materiał. Karta Guitar Salon International (GSI) gitary z 1990 roku podkreśla, że jest ona „all-wood (no nomex)”, czyli w całości drewniana, bez Nomeksu.

Płyta wierzchnia zwykle jest z cedru, czasem ze świerku (zob. Cedr i świerk). Oznaczenia GSI, takie jak CD/CSAR czy SP/CSAR, mówią o płycie cedrowej (CD) lub świerkowej (SP) oraz o bokach i dnie z palisandru środkowo- i południowoamerykańskiego (CSAR).

Instrumenty

Obok gitar z podwójną płytą Dammann budował też gitary z tradycyjną płytą litą i użebrowaniem wachlarzowym, czyli listewkami rozchodzącymi się pod płytą jak wachlarz; w latach 1989–1992 budował oba rodzaje równolegle. Karty sprzedawców podają zwykle menzurę (długość drgającej struny) 650 mm, szerokość szyjki przy siodełku 52–54 mm i wykończenie politurą szelakową, czyli cienką warstwą szelaku nakładaną ręcznie. Według Kamena lutnik buduje często mniej niż sześć gitar rocznie.

RokPłytaMenzuraUwagiŹródło
1988, nr 16lita—Siccas
1990podwójna, cedr, rdzeń drewniany650 mmpierwszy właściciel Pepe Romero, potem jego uczeń Alex DunnGSI
1990lita, świerk656 mmpalisander z Ameryki Środkowej i Południowej, siodełko 52 mmGSI
1992, nr 52lita, cedr645 mmSiccas
2000podwójna, cedr, rdzeń z Nomeksu650 mmgitara Scotta TennantaGSI
2000podwójna, cedr / Nomex / cedr650 mmgitara Davida RussellaGuitars International
2017podwójna, cedr650 mmclassicguitar.com
Przykładowe gitary Dammanna według kart sprzedawców

Muzycy

Na gitarach Dammanna grali Manuel Barrueco (od 1993 roku), David Russell, Scott Tennant, Andrew York, Pablo Sáinz Villegas, Tilman Hoppstock, Thomas Müller-Pering i Franco Platino. Według Guitars International Russell nagrał na gitarze z 2000 roku płytę David Russell Plays Baroque Music (Telarc, 2001); później instrument należał do Romána Gonzáleza. Według GSI Tennant przez ponad dziesięć lat grał głównie na gitarze z 2000 roku i nagrał na niej cztery płyty Los Angeles Guitar Quartet, w tym nagrodzoną Grammy LAGQ’s Guitar Heroes. Tylko Siccas wymienia Beijing Guitar Duo, a tylko GSI — Virginię Luque.

Według Premier Guitar (2007) amerykański lutnik John Dick po zetknięciu z gitarami Gernota Wagnera i Dammanna od 1998 roku budował już tylko podwójne płyty.

Na rynku

Według Kamena i Siccas już na początku lat 90. na nową gitarę czekało się ponad dziesięć lat. W 2020 roku użytkownik forum Delcamp pisał o kolejce dłuższej niż dziesięć lat, „o ile lutnik w ogóle przyjmie klienta”. Inny użytkownik tego forum przytoczył w grudniu 2020 roku cennik południowoafrykańskiego handlarza: 35 000 dolarów za nowego Dammanna wobec 33 000 dolarów za gitarę Wagnera. Wszystkie znalezione karty używanych egzemplarzy (GSI, Guitars International, Siccas, classicguitar.com) są oznaczone jako sprzedane i nie podają ceny.

Sporne szczegóły

  • Rola Gernota Wagnera. Według Kamena (classicguitar.com) wynalazcą podwójnej płyty jest wyłącznie Dammann, a frankfurcki lutnik Gernot Wagner zbudował swoją pierwszą podwójną płytę około 1997 roku, osiem lat później, korzystając z doświadczeń, którymi Dammann się z nim podzielił. Według strony Siccas o Wagnerze był on jednym ze współwynalazców; szkic Siccas o pionierach nazywa wynalazcą Dammanna, ale dodaje, że obaj pracowali razem pod koniec lat 80.; Premier Guitar (2007) pisze o rozwiązaniu opracowanym przez obu i przypisuje pomysł Wagnerowi. Ten sam sklep Siccas podaje obie wersje, a wypowiedzi samych lutników brak.
  • Grand Prix 1988 i przeprowadzka w 1984 roku. Kamen i strona Siccas o Dammannie przypisują mu Grand Prix konkursu Paris/ORTF z 1988 roku i przeprowadzkę do Bawarii w 1984 roku. Strona Siccas o Wagnerze podaje te same dane dla Wagnera. Nie wiadomo, czy to błąd przeniesienia danych.
  • Patent. Tylko karta Siccas podaje, że Dammann opatentował swoje rozwiązania; numeru patentu nie znaleziono.
  • Gitara nr 34 z 1990 roku. Na karcie Siccas tabela podaje płytę cedrową, a opis — dwie cienkie warstwy świerkowe. Z kolei GSI nazywa litą gitarę z 1990 roku instrumentem sprzed „ery podwójnej płyty”, choć podwójne płyty Dammann budował już od 1989 roku.

Nie należy powtarzać za guitar-list.com, że Nomex jest materiałem „na bazie kevlaru”, ani przyjmować, że każda gitara Dammanna ma rdzeń z Nomeksu.

Zobacz też

Źródła

  1. Chris Kamen, The origin and development of the double top guitar, Classic Guitars International: https://classicguitar.com/?p=505
  2. Chris Kamen, Matthias Dammann – Germany, Classic Guitars International: https://classicguitar.com/?p=151
  3. Classic Guitars International, 2017 Matthias Dammann Cedar/Double Top: https://classicguitar.com/?p=8606
  4. Siccas Guitars, Matthias Dammann – Pioneer of the Double-Top Guitar: https://www.siccasguitars.com/blogs/luthiers/matthias-dammann
  5. Siccas Guitars, The Pioneers of the Double-Top Guitar — Dammann and Wagner: https://www.siccasguitars.com/blogs/stories/double-top-guitar-pioneers
  6. Siccas Guitars, Gernot Wagner: Pioneer of the Double-Top Classical Guitar: https://www.siccasguitars.com/blogs/luthiers/gernot-wagner
  7. Siccas Guitars, kolekcja Matthias Dammann: https://www.siccasguitars.com/collections/matthias-dammann
  8. Siccas Guitars, Matthias Dammann Doubletop 1990: https://www.siccasguitars.de/products/matthias-dammann-doubletop-1990-3
  9. guitar-list.com, Dammann: https://www.guitar-list.com/brands/dammann
  10. Guitar Salon International, 1990 Matthias Dammann CD/CSAR ex Pepe Romero: https://www.guitarsalon.com/product/1990-matthias-dammann-cd-csar-ex-pepe-romero
  11. Guitar Salon International, 1990 Matthias Dammann SP/CSAR: https://www.guitarsalon.com/product-1990-matthias-dammann-sp-csar
  12. Guitar Salon International, 2000 Matthias Dammann CD/CSAR ex Scott Tennant: https://www.guitarsalon.com/product/2000-matthias-dammann-cd-csar-ex-scott-tennant
  13. Guitars International, Matthias Dammann Double Top ex David Russell: https://www.guitarsint.com/detail/Matthias_Dammann_Germany/Double_Top_Ex_David_Russell/572
  14. Gayla Drake, Sandwiched Tops, Premier Guitar, 9 listopada 2007: https://www.premierguitar.com/articles/sandwiched-tops-1
  15. Forum Delcamp, Price of a new Dammann today (2020): https://www.classicalguitardelcamp.com/viewtopic.php?p=1470586
Kategorie:

Hasło ostatnio zweryfikowano:

· Jak powstają hasła · Spis haseł